کاربست الگوهای طراحی شهری در توسعۀ گردشگری روستایی پایدار نمونۀ مطالعاتی طرح توسعۀ گردشگری روستایی پایدار روستای خفر، استان اصفهان
کد مقاله : 1015-UOT
نویسندگان:
حمید رضا صباغی *
مدیر گروه شهرسازی واحد تهران شمال
چکیده مقاله:
هدف این مقاله تأکید بر مفهوم توسعه پایدار گردشگری، از طریق تدوین و استفاده از الگوهای ساختاری بافت، (اعم از الگوهای معماری و طراحی شهری) جهت برنامه‌ریزی توسعۀ سکونتگاهی و ارائۀ انواع فرصت‌های طراحی در بافت است. در حال حاضر در کشور ما، برداشت غالب سیاستمداران و برنامه‌ریزان و طراحان، از مفهوم «توسعه»، مفهوم کلاسیک آن است. مفهومی که در پی آن بدون توجه به شرایط و خصوصیات محلی- بومی، توسعه صرفاً در کمیت و در جهت تملک اراضی جهت انجام ساخت‌وسازهای جدید و اغلب کلیشه‌ای پیش می‌رود و لذا ناپایداری در مناطق، شهرها و روستاها را پدید می‌آورد.
پرداختن به این الگوها، نحوۀ مقرون به صرفه و مناسب توسعۀ کالبدی-فضایی را تعریف و مشخص می‌کنند. اهمیت و کاربرد آن‌ها نیز: انعطاف‌پذیری ، ارائۀ بستر مشارکت مردم و ارائۀ تنوع به دست‌اندرکاران طرح توسعه شهر یا روستا است.
نمونۀ مورد بررسی این مقاله، روستایی در منطقۀ کوهستانی دنا در جنوب استان اصفهان است که در سال 1384 به عنوان یکی از 22 روستای اول هدف گردشگری ایران (مصوب کمیتۀ ملی راهبردی گردشگری) انتخاب شده است. جهت تدوین چارچوب توسعۀ این روستا، الگوهای ارزشمند بومی به نظام درآمدند و سلسله «الگوهای کالبدی و فضایی»، به عنوان نمونه‌های مطلوب «بومی ساختن» برای توسعۀ گردشگری در روستا تدوین شدند.
کلیدواژه ها:
گردشگری روستایی، توسعۀ پایدار، چارچوب توسعه، تدوین الگوها، مشارکت، طراحی شهری
وضعیت : مقاله پذیرفته شده است