حکمت در سیاست مُدُن (با رویکرد به زیستگاههای روستایی)
کد مقاله : 1006-UOT
نویسندگان:
حسن ذوالفقارزاده *
عضو هیآت علمی
چکیده مقاله:
تاریخ معماری زیستگاهها و حیات اجتماعی در گذر زمان به شکل‌گیری نخستین سکونتگاههای انسان و جامعه باز می-گردد. از دید افلاطون امکانات یک فرد و حتی یک روستا و شهر نسبت به نیازهایش محدود است و هر اندازه تلاش کند به تنهایی نمی‌تواند نیازهای خود را برآورد، از این رو نیازهای انسان در دل جمع برآورده می‌شود. بر پایه‌ی نظریه ارسطو سیاست و جامعه مدنی امری طبیعی می‌گردد که غایت آن ”خیر“ و ”زندگی نیکو“ برای انسان است. فضایی برای ”زندگی نیکو“ است و زندگی نیکو زمانی رخ می‌دهد که با نیازهای مادی و معنوی مطابقت داشته و واکنشی که به هر چیزی در حیطه خود مفهومی خاص می‌بخشد و خلق محیطی راحت و روان و ایمن و معنادار را سبب می‌شود. فعالیت‌های سیاسی، فرهنگی و اقتصادی انسان و جامعه در دوره‌های مختلف تاریخی در فضای شهری و روستایی به شکل‌های مختلف بوده لذا رسالت طراحی زیستگاهها باید در جامعه‌ای که می‌خواهد طراحی کند، ترکیب و عجین گردد و با نیازهای مادی و معنوی مردم و فضاهایی که برای ارضای نیازهای مردم می‌خواهد طراحی کند سرشته شود و تنها در این صورت است که تعامل صحیح مردم با محیط و فضا صورت می‌گیرد و نتیجه‌ی طراحی درست خواهد بود. محیط شهری و روستایی چیزی نیست جز فضای زندگی روزمره‌ی شهروندان جهت استعلا و توسعه و برای رسیدن به سعادت دنیوی و اخروی.
کلیدواژه ها:
زیستگاه، روستا، حکمت، سیاست
وضعیت : مقاله پذیرفته شده است